In de gemeente Westervoort wordt een discussie gehouden over armoede, zoals hieronder in een persbericht van Westervoort en in het odnerstaande artikel van De
Gelderlander is te lezen. De vraag is ook vaan waar ligt de grens als we het over armoede hebben. In onze commissie Samenleving gaat die discussie, wat beohoort wel tot de levens noodzakelijkheden en wat niet. Waarvoor geef je wel bijzondere bijstand en waarvoor niet?
Een koelkast vind ik zeer zeker een noodzakelijk goed en daar is ook geen discussie over. Maar de televisie of en DVD speler? Een mobiel? Internet? Computer?
De discussie is lastig, omdat je ergens een grens moet trekken. Niet alleen over welke dingen je wel en niet vergoed, maar wie wel en wie niet? Waar leg je deze grens? Mensen met werk en een inkomen op minimumloon, vallen meestal buiten de boot, terwijl ze meer een klein beetje meer krijgen dan bijstand. Is dat eerlijk en word deze groep dan gestraft omdat men werkt? Werkt erg goed voor de motivatie om weer aan het werk te gaan, of niet dan.
Waar trek jij de grens?
En hoe eerlijk is dat tenopzichte van die gezinnen waar twee ouders - al dan niet parttime - werken om alles rond te krijgen? Zou een dergelijke inzet niet van iedereen mogen verwachten als je wat extra wilt?
En zou je dan niet zeggen, dat bijstand een noodoplossing is, een tijdelijk oplossing ois m te zorgen dat iedereen van eten is voorzien of is dat te kort door de bocht? Als het economisch slecht gaat, dan is de kans dat je aan het werk komt of er even wat bij kunt verdienen veel groter dan als het slecht gaat. Dus moet je dan de regels aanscherpen als het goed gaat en weer laten vieren als het minder gaat?
En hoe staat armoede in Nederland tegenover - bijvoorbeeld Polen? De mens is daar minder gewend aan “luxe” dan zoals wij dat zijn, en welke invloed heeft dat op wat wij vinden dat minimaal noodzakelijk is? En moeten wij daar ons aan meten?
Laat het horen, ik hoor graag van je. En 2 oktober, misschien is dat wel een goede dag in om Westervoort te gaan luisteren.
persbericht WestervoortArmoededebat
Op maandag 2 oktober 2006 om 20.00 uur in zaal Wieleman, Dorpstraat 11 houdt de gemeente Westervoort een debat over armoede.
Tien jaar geleden vond er ook een debat plaats over armoede in ons dorp. De hoogste tijd om de stand van zaken nu onder de loep te nemen. Wat is er in die tijd veranderd? Nog steeds staan er regelmatig berichten in de pers dat armoede in Nederland voorkomt en toeneemt. Zo zijn er bijvoorbeeld voedselbanken en lees je regelmatig over de toename van problematische schulden. Deze problematiek staat centraal tijdens een debat van de gemeente Westervoort, waarbij de vraag aan de orde komt hoe armoede in de gemeente Westervoort beleefd wordt en welke maatregelen de gemeente, maar ook andere organisaties kunnen en moeten nemen om armoede aan te pakken.
Wat is armoede
Voordat de vraag beantwoord kan worden, of armoede in de gemeente Westervoort voorkomt, moet eerst duidelijk zijn wat wordt omschreven als armoede. De normen daarvoor kunnen nogal verschillen. Zo zijn er mensen die vinden dat pas van armoede gesproken kan worden als er te weinig brood op de plank is en het dak boven het hoofd in de verdrukking komt. Andere zijn van mening dat er al veel eerder sprake is van armoede. Bijvoorbeeld als de krant, telefoon of het kabelabonnement niet meer betaald kan worden; als de kinderen geen lid meer kunnen zijn van een club; als het moeilijk is nog aan het sociaal leven deel te nemen. Hoe zien de inwoners dat? En is de situatie nu anders dan tien jaar geleden?
Armoede in Westervoort
Vraag is gezien het voorgaande, of armoede in de gemeente Westervoort voorkomt? Daarover zal verschillend gedacht worden. Sommigen wijzen erop dat bijvoorbeeld uitkeringen veel te laag zijn (al is dat voor het grootste deel een rijkszaak) en er mensen zijn die onder het sociaal minimum leven. ”Armoede komt voor “, vinden zij een gerechtvaardigde conclusie. Anderen zeggen dat niemand in Nederland arm hoeft te zijn en als mensen arm zijn ze dat aan zichzelf te danken hebben. ”De uitkeringen zijn veel te hoog en er is werk genoeg”, beweren zij. Weer andere vinden dat de armoede niet beperkt blijft tot mensen met een uitkering. Daarbij wordt de hoogte van de AOW genoemd, of de studiefinanciering. Hoe denkt u daarover?
Armoedebestrijding
“Niet de gemeentelijke, maar de landelijke overheid zou maatregelen moeten nemen om armoede tegen te gaan “. Wellicht een juiste conclusie, maar toch willen we die landelijke overheid buiten beschouwing laten. Niet omdat zij geen maatregelen zouden moeten nemen. Maar wel omdat discussiëren over maatregelen van de landelijke overheid in gemeentelijk verband weinig zinvol is.
Wethouders en raadsleden in de gemeente Westervoort kunnen nu eenmaal niet beslissen over het Rijksbeleid. Daarom staat de vraag centraal wat de gemeente, maar ook bijvoorbeeld vakverenigingen, kerken of woningbouwverenigingen (denk aan de hoogte van de woonlasten) zouden kunnen en moeten doen. Zo heeft de gemeente, zij het beperkt, mogelijkheden om een armoedebeleid te voeren, bijvoorbeeld in het kader van minimabeleid of de bijzondere bijstand. De vraag is of de huidige instrumenten voldoen en of deze juist worden ingezet. Hoe kunnen de gemeente en andere partijen binnen de (beperkte) beschikbare financiële middelen zo effectief
mogelijk beleid voeren?
*********************************
Als u vragen of opmerkingen heeft over dit persbericht, dan kunt u contact opnemen met Wilting, telefoonnummer (026) 3179532 of e-mail naar eddy.wilting(at)westervoort.nl
Gemeente gaat discussiëren over armoede
Door onze verslaggeefster
Maandag, 24 juli 2006 - WESTERVOORT - Armoede is een moeilijk te definiëren term. Wanneer is iemand arm? De gemeente Westervoort houdt op 2 oktober een debat over armoede .
„Tien jaar geleden, in 1997, hebben we ook een armoede-debat gehouden. Helaas is de discussie over armoede nog steeds actueel’’, zegt Eddy Wilting, medewerker van de gemeente Westervoort.
Volgens Wilting verschillen de normen voor armoede nogal. „Sommige mensen vinden dat pas van armoede gesproken kan worden als er te weinig brood op de plank is. Anderen zijn van mening dat al veel eerder sprake is van armoede. Bijvoorbeeld als de krant of de telefoon niet meer betaald kan worden of als kinderen geen lid meer kunnen zijn van een club.“
Armoede is een breed begrip. Daarom wil de gemeente Westervoort de mening van haar inwoners hierover weten. De uitkomsten van het komende debat wil de gemeente Westervoort gebruiken bij haar beleidsvorming. „Het lastige in dit debat is dat we niet met bakken geld kunnen komen. De financiële positie van onze gemeente is penibel. Wel willen we proberen de middelen die we hebben zo goed mogelijk in te zetten.“
Westervoort heeft 16.000 inwoners. Hiervan krijgen ongeveer 1450 mensen een uitkering of bijstand. Dat is 9 procent. De cijfers zijn gebaseerd op gegevens van de gemeente Westervoort en een peiling van het UWV van een half jaar geleden. Destijds ontvingen 762 mensen een AOW, WAZ of Wajong uitkering. In de WW zaten toen 401 personen.
De cijfers van de gemeente Westervoort zijn actueel. In Westervoort hebben momenteel 320 mensen een bijstandsuitkering.
Bij de sociale dienst komen geregeld schrijnende gevallen voorbij. Wilting: „Mensen zitten vaak op een minimum. Ze kunnen soms amper boodschappen doen.’’
De gemeente heeft regelingen voor mensen met een uitkering. „We kennen bijvoorbeeld een computerregeling. Veel mensen weten echter de weg naar het gemeentehuis niet te vinden. Soms schamen ze zich voor hun armoede of ze weten niet dat de regeling bestaat. Wij denken dat alle beetjes helpen en proberen door voorlichting deze mensen te bereiken“, aldus Wilting.
Het armoededebat is op 2 oktober om 20.00 uur in het gemeentehuis van Westervoort.