Al een paar weken is het in het nieuws… Het behoud van de Peter Stuyvesant-kunstcollectie voor Zevenaar, lees ook het onderstaande stukje uit de Gelderlander Zevenaar satelliet van ‘Stedelijk’

Donderdag, 12 april 2007 - ZEVENAAR - Het Stedelijk Museum in Amsterdam zou ‘de partner’ kunnen zijn die Zevenaar zoekt om de kunstcollectie van de sigarettenfabriek British American Tobacco (BAT) te behouden.

Burgemeester Jan de Ruiter ziet het al helemaal voor zich: “Zevenaar als satelliet van het Stedelijk Museum.”.
De wens komt niet uit de lucht vallen. Omdat de oud-directeuren van het Stedelijk Museum in Amsterdam wijlen Wim Beeren en wijlen Willem Sandberg vaak zijn geraadpleegd bij de aanschaf van nieuwe kunstwerken voor de ‘Stuyvesantcollectie’, zoals de BAT-verzameling in de volksmond heet.

Burgemeester De Ruiter heeft gesprekken gevoerd met musea in de omgeving en met het Stedelijk Museum.

De huidige directeur Gijs van Tuyl noemt een samenwerking met Zevenaar ‘bespreekbaar’, als de schilderijen rouleren op beide locaties.

De burgemeester wil de beroemde BAT-collectie, die miljoenen euro’s waard is voor Zevenaar behouden. Als het even kan in de Kerkstraat en in de bedrijfshallen van de BAT. Hij ziet in het behoud van de BAT-kunst tevens een mogelijkheid om beperkte werkgelegenheid aan de collectie van 1500 werken te koppelen.

“We hebben als college erg ons best gedaan om de Zevenaarse vestiging van de BAT met 570 werknemers hier te houden. Ook omdat de fabriek goed draait. Helaas hebben andere motieven een rol gespeeld Zevenaar te sluiten.”

De Ruiter doelt op het besluit dat in het Londense hoofdkantoor is genomen goedkoper te produceren in Duitsland en Polen en de productie van 24 miljard sigaretten per jaar daarnaar over te hevelen. Eind 2008 gaat de fabriek definitief dicht.

Wat er met de Stuyvesant-collectie gebeurt, is nog onzeker. De BAT-directie zoekt een geschikte kandidaat en staat erop dat de collectie bijeen blijft.

Het verzoek van burgemeester en wethouders aan de raad 25.000 euro beschikbaar te stellen voor een haalbaarheidsonderzoek de collectie in Zevenaar te houden, is gehonoreerd.

Het onderzoek wordt uitgevoerd door externe deskundigen en richt zich op de haalbaarheid van het behoud en beheer van de collectie in Zevenaar.

In de raadscommissie Samenleving - waarin dit speelt - is iedereen dol enthosiast over deze extra uitgave van 25000 euro. Persoonlijk zie ik dit helemaal niet zitten. Ik heb dan ook gesteld dat het in Zevenaar houden van deze collecie een ‘hoffelijk streven’ is, maar dat ik liever zou zien dat het geld - geld wat er overigens niet is - gebruikt zou worden om werkgelegenhied hier heen te halen.
Ik vraag me namelijk af, stel je verkoop de collectie, hoe lang zou je daar mensen van aan het werk houden? In banen projecten of in de vorm van nieuwe projecten die je hier gaat starten.

Eneh… De burgermeester spreekt over werkgelegenheid die dan terug komt, dat zal zijn in de vorm van toezicht en dergelijke. Maar de rake klappen zullen vallen en dan vind ik het erg zuur dat het collega zoveel poeha maakt over een kunstcollectie, terwijl er straks zoveel werknemers zonder inkomen zitten. Zou deze groep mensen blij zijn met dat deze collectie voor Zevenaar behouden blijft?

Nee, ik denk van niet.
En ik vind dit eigenlijk te zot voor woorden om hier 25.000 euro aan te besteden.

Een week of twee geleden kreeg ik een e-mail van Daphne Vrehe en Fransien Lukkezen (Liemers college) met daarin het verzoek om mijn visie over de WMO en hoe dat in Zevenaar gaat te geven. Dit zou samen met interviews van Wethouder Wim Bless en Pvda Raadslid Tonny Gevers gebruikt worden voor een kranten artikel, voor een fictieve schoolkrant.

Dus op een zonnige vrijdagmiddag met deze twee dames op het terras in Zevenaar afgesproken. Het resultaat vind je HIER, met als titel De Wmo: Niet leunen maar steunen!.

Veel lees plezier toegewenst!

En het “bewijs”:

De dames in beeld zijn Fransien Lukkezen en Daphne Vrehe, op het terras van café De Stad.

Eenheid in het beeld. Dat zou het excuses zijn, na de betutteling. De betutteling dat de overheid vind dat ze beter voor jou kunnen denken, over zaken die eigenlijk de overheid geen donder aan gaan. Hieronder ook weer zo’n voorbeeld, hoe we in Zevenaar de zaken proberen dicht te regelen. Eigenlijk vind ik het te gek voor woorden en snap niet waarom deze verkapte vorm van “welstand” er is en wat het ons zal brengen.

Uit de Gelderlander: Loungehoek taboe, rotan móet op terras

Vrijdag, 6 april 2007 - ZEVENAAR - De cafés De Revolutie op de Markt en Dan & Peet aan de Weverstraat in Zevenaar mogen op hun terrassen geen loungehoek maken en geen aluminium stoelen neerzetten.

De gemeente wil dat ze net als alle andere kroegen rotan stoelen met beige tafels aanschaffen.

“Heel jammer”, reageert Peter Vercoulen, een van de eigenaars van Dan & Peet. “Kijk naar deze zaak. Trendy en in drie kleuren: zwart, wit en aluminium. Daar passen geen rieten stoeltjes bij. Wij wilden aluminium tafels en stoelen met een zwarte rotan bekleding.”

“De ambtenaar die bij ons kwam praten, stond wel voor onze ideeën open”, vult mede-eigenaar Danny van den Dam aan. “Maar de mensen die er over beslissen, denken er anders over. Voor hen is dit waarschijnlijk te modern.”

Burgemeester en wethouders van Zevenaar hebben de verzoeken van Dan & Peet en van De Revolutie afgewezen om geen onderscheid te maken. Gelijke monniken, gelijke kappen. Als alle andere horeca-ondernemers rotan stoelen moeten aanschaffen, moeten de nieuwe kroegbazen dat ook, vindt het college. In het najaar wordt een nieuw terrassenbeleid opgesteld. Dan kan naar dit soort verzoeken van de horeca-ondernemers worden gekeken.

Uitbater William Mijnen van De Revolutie vindt het spijtig dat hij mee moet met de meute. “Het terrassenbeleid van Zevenaar lijkt wel twintig jaar oud. Toen was rotan hip, maar nu echt niet meer. De mode verandert en wij moeten zorgen dat we aantrekkelijke terrassen hebben. Zo houden we de mensen hier en gaan ze niet naar Arnhem of Doetinchem.”

De eigenaars van De Revolutie wilden een relaxte loungehoek van banken met felgekleurde kussens op hun terras inrichten. “De lounchehoek staat al klaar. Ik hoef maar te bellen en hij wordt geleverd. Gelukkig heb ik hem nog niet betaald.”

Kijk ik snap wel dat je het beleid voor een nieuwe kroeg niet zo maar omgooit, al is het nooit verkeerd om je zo nu en dan te realiseren wat je aan het doen bent. Of de uniformiteit eigenlijk niet een beteje achterhaald is en vooral erg betuttelent werkt. Zeker als kroegen vanuit hun eigen stijl of inrichting een terras setje moeten kiezen welke totaal niet bij ze past.
En daar heb ik wel moeite mee.